तिखो प्रश्न गर्ने जगदीशलाई सञ्चार मन्त्रालयकै जिम्मा

६ असोज, काठमाडौँ ।

इमेज च्यानलको टक सो ‘हट सिट’ मा आएका नेतादेखि नेतृत्वमा बसेका अनेकलाई पत्रकार जगदीश खरेल खरा प्रश्नहरू सोधिरहन्थे । उनको यही शैली दर्शकहरूमाझ रुचाइएको पनि थियो । हिजो खरा प्रश्न गर्ने यिनै जगदीश अब आफैं भने जवाफ दिने ठाउँमा आइपुगेका छन् । प्रधानमन्त्री सुशीला कार्कीको सिफारिसमा उनले सञ्चार तथा सूचना प्रविधि मन्त्रीको पदभार ग्रहण गरेसँगै उनको नेतृत्व कस्तो रहला भन्ने जिज्ञासा सबैमाझ छ ।

पछिल्लो समय इमेज च्यानलको समाचार सम्पादकको जिम्मेवारीमा रहेका उनी साढे २ दशकअघि इमेज रेडियोबाट पत्रकारिताको बाटोमा आइपुगेका थिए । रेडियो देखि टिभीसम्मको यात्रामा जगदीशले कमाएको विश्वासलाई सुशीला कार्की नेतृत्वको अन्तरिम सरकारमा बसरेर उनले कसरी पुरा गर्लान भन्ने खुल्दुली सबैमा छ । दोलखाको सुनखानी गाउँमा २०३९ सालमा जन्मिएका जगदीश सामाजिक काममा सक्रिय बाको गतिविधीबाट प्रभावित थिए । बा सँग उनी विभिन्न बैठकहरूमा हिडने उनी ८/९ वर्षमा उमेरमा पनि उनी महत्वपूर्ण प्रश्न र जिज्ञासा बा सहभागी बैठकहरूमा राख्थे । गाउँमा होस् वा कालीनाग माध्यामिक विध्यालयमा सबैतिर उनी प्रखर वक्ताका रुपमा परचित थिए । स्कुलका हुने हरेक वक्तृत्वकला प्रतियोगितामा भाग लिन्थे र मेडल जित्थे । कक्षा ६ मा पढ्दा जितेको वक्तृत्व प्रतियोगितापछि उनी जिल्ला स्तरीय कार्यक्रममा पनि भाग लिन थाले । त्यहाँबाट पनि मेडल झुन्ड्याएर आए । त्यतिबेलै जगदीशलाई लाग्थ्यो, ‘ म त बोलेरै खान सक्छु ।’ जहाँ जहाँ प्रतियोगितामा उनी भाग लिन्थे, सबैले प्रशंसा गर्दै भन्थे– तिमी कि राजनीति गर । कि मिडियामा काम गर ।

एसएलसी उत्तीर्ण भएर काठमाडौं पुगेपछि भाइको प्रतिभा बुझेर दाइ दीपेश खरेलले सुझाए, ‘तिमीले पत्रकारिता नै पढ्नुपर्छ ।’ त्यसपछि जगदीशले मिडियामा भविष्य देख्न थाले । त्यसमाथि उनी खुब रेडियो सुन्न रुचाउने । काम गर्दा होस् वा पढ्दा, रेडियो नबजाई उनलाई जाँगर चल्दैन थियो । एक वर्षअघि ‘अन इयर विथ सञ्जय सिलवाल गुप्ता’ पोडकास्ट कार्यक्रममा सञ्जय सिलवाल गुप्ताले जगदीशलाई सोधेका थिए, ‘यदि तपाईंले राजनीतिक गरेको भए ?’ उनको जवाफ थियो, ‘दुईटा सम्भावना थियो । म सहिद बन्न पनि सक्थेँ, माओवादीतिर गएको भए ।’ सशस्त्र युद्धको समय उनले नजिकबाट नियालेका जगदीशका केही साथीहरू त माओवादी लडाकु पनि भए । तिनीहरु अहिले राजनीतिमा पनि सक्रिय छन् । तर जगदीशले राजनीतिक बाटो समातेनन् । पत्रकारिताको लय पकडे । उतिबेला उनका सामु भएका दुई बाटोमध्ये अब भने उनको राजनीतिक बाटोको यात्रा सुरु भएको छ ।

इमेजदेखि इमेजसम्म

०५७ सालतिर । काठमाडौंमा उनी भाषणकला सिक्नका लागि विभिन्न इन्स्टिच्युट पुगे । त्यसमध्ये एक थियो रेयुकाई नेपाल । त्यहाँ ९४ मध्ये उनले ब्याच टप गरे । त्यहाँ तालिम दिन इमेज च्यानलको स्टेशन म्यानेजर भरत शाक्य पुगेका थिए । जगदीश जसरी पनि रेडियोमा बोल्न चाहन्थे । उनलाई त्यहाँसम्म पुग्ने माध्यम चाहिएको थियो । ‘त्यतिबेला मलाई श्रीराम पुडासैनी, गगन थापाले इमेज रेडियोमा काम गर्नका लागि सहजीकरण गर्नुभयो,’ जगदीशले सञ्जयसँगको पोडकास्टमा सुनाएका थिए । त्यतिबेला त्यो रेडियोमा गगन र थापा र रवि लामिछाने पनि कार्यक्रम चलाउँथे । उनको पहिलो कार्यक्रम थियो, ‘प्रसंगबस’ । त्यसपछि त समाचार पढ्नेदेखि लिएर विभिन्न कार्यक्रम चलाउने जिम्मेवारी उनले सम्हाले । बिहान ५ बजेदेखि रातको साढे ९ बजेसम्म उनी रेडियोमै व्यस्त हुन्थे । सन् २००९ देखि भने उनी इमेज च्यानलमा सिफ्ट भए । पछिल्लो समय उनी राजनीतिक नेतृत्व र सत्तामाथि सधैं खरो प्रश्न उठाइरहन्थे । निडर सञ्चारकर्मीको छवि बनाएका जगदीशले यतिबेला सञ्चार मन्त्रालयकै जिम्मेवारी पाएका छन् । हिजो आफूले खरो प्रश्न गरेजस्तै आफ्नो जिम्मेवारीमा पनि उस्तै खरो तरिकाले उत्रेलान् त ? त्यसको जवाफ भने उनको अबको कार्यकालले दिनेछ ।